Ustawa wywoływała liczne kontrowersje natury prawnej m. in. dlatego, że radom gmin i sejmikom województw przyznawała nieograniczoną swobodę w decydowaniu o tym, czy obiekt wielkopowierzchniowy powstanie, czy też nie. Ponadto, do ustawy nie zostały wydane rozporządzenia wykonawcze, co znaczenie utrudniało, a wręcz uniemożliwiało uzyskanie pozwolenia na utworzenie obiektu o powierzchni przekraczającej 2000 m2.
Trybunał Konstytucyjny przychylił się do wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, uznając że ustawa ingeruje w sferę wolności działalności gospodarczej, uzależniając możliwość rozpoczęcia i prowadzenia działalności handlowej od zgody władzy administracyjnej.
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że ustawa stanowiła zbędną „barierę biurokratyczną”, ponieważ ochrona ważnych dla demokratycznego państwa prawa wartości konstytucyjnych, jest wystarczająco zabezpieczona w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.
Trybunał Konstytucyjny zakwestionował także funkcję rady gminy w procesie wydawania pozwolenia na utworzenie wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Trybunał stwierdził, bowiem że partycypowanie rady gmin w tym procesie „wykracza poza granice konieczności i niezbędności”.
Z decyzji zadowoleni są wszyscy inwestorzy planujący w niedalekiej przyszłości utworzenie obiektów wielkopowierzchniowych.
(Ustawa przestanie obowiązywać z dniem ogłoszenia orzeczenia w Dzienniku Ustaw).
opracował: Jacek Sawiński