wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy
W dniu 1 lutego 2009 roku weszła w życie nowela Kodeksu pracy zmieniająca zasady wypłacania pracownikom wynagrodzeń za czas ich niezdolności do pracy (art. 92 Kodeksu pracy).
Wskazana nowelizacja różnicuje w sposób istotny sytuację pracownika w zależności od tego, czy ma (lub też nie) ukończone 50 lat życia. W tym bowiem przypadku za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną trwającej łącznie do 14 dni (a niej jak do tej pory łącznie 33 dni) w ciągu roku kalendarzowego - pracownik ten, zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu.
A zatem inaczej niż dotychczas pracownikom, którzy ukończyli 50 rok życia przysługuje prawo do zasiłku od 15 (nie zaś 34) dnia niezdolności do pracy.
Jeżeli nieprzerwana niezdolność do pracy przypada na przełomie roku kalendarzowego, a 31 grudnia pracownik ma jeszcze prawo do wynagrodzenia, to od 1 stycznia zachowuje nadal do niego prawo, ale okres 33/14 dni jest od nowa liczony, od 1 stycznia. Natomiast w przypadku, kiedy 31 grudnia pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego, to od 1 stycznia nadal przysługuje mu zasiłek chorobowy za okres tej nieprzerwanej niezdolności do pracy.
opracował: Darek Grabarczyk
